ابن عربي ( مترجم : سعيدى )

10

ترجمان الاشواق ( فارسى )

بندگان حق را به عبادت و زهد و پارسايى و رهايى دعوت كنند . آرى رهايى از رنگها و پديده‌ها و آراسته شدن به بىرنگى و صفاى باطن و زدودن قلب از تيرگيها ، اين است صفات مشخصهء عرفان ، و عرفا در چنين مسيرى گام برمىدارند و برآنند كه انسان را از قيد اسارت عالم مادى به در آورند و در پناه ذات احديت ؛ از هرگونه پليدى و زشتى و نقص ، دور نگهدارند حافظ گويد : غلام همت آنم كه زير چرخ كبود * ز هرچه رنگ تعلق پذيرد آزاد است ازاين‌رو عرفا كوشيدند كه اين پيام آسمانى و ملكوتى خود را به مردم عرضه نمايند . در ميان همه عرفا فردى با چهره بارز خود ، توانست چون خورشيد بر تارك آسمان عرفان بدرخشد و با افكار متعالى خود ، جهانى را روشن سازد . وى محيى الدين بن عربى از افاضل عارفان و اكابر صوفيان است كه از لحاظ آثار و احوال و علوم و عمق تأثير در ديگران بىمانند است تا آنجا كه توجه همگان را برانگيخته است كه دربارهء وى به نظرات متناقض و متضادى بپردازند وى از لحاظ كثرت آثار و عمق انديشه‌هاى عرفانى سرآمد همگنان خويش است ولى با توجه به غموض مطالبش به سختى مىتوان به اقوال و افكارش كه سخت پراكنده است آگاهى يافت كتاب بزرگ و مهمش فتوحات مكيّه و خلاصه افكار چكيده‌اش فصوص الحكم شاهد صادق اين مدعا است و خلاصه به‌طورىكه در كتابهاى تاريخ فلسفه در جهان اسلامى ترجمه عبد المحمد آيتى ص 302 و فلسفه از آغاز تاريخ محمد رشاد ص 225 آمده است ابن عربى مشهورترين صوفى اسلامى است كه آثار بسيارى از او برجاىمانده است نام او محمد و لقبش محيى الدين و كنيه‌اش ابو بكر است . چون او نسل حاتم طائى بود به حاتمى اشتهار يافت و او را ابن عربى بدون الف و لام مىگويند تا با قاضى ابو بكر ابن العربى اشتباه نشود ، شاگردانش او را به « الشيخ الاكبر » ملقب ساختند . در 17 رمضان سال 560 در مرسيه به دنيا آمد در كودكى به اشبيليه ، رفت مدت بيست سال به فراگرفتن علم حديث و فقه و كلام پرداخت از مذاهب فلسفى و علوم متداول زمان خود نيز آگاه شد . در جوانى خوابى ديد كه زندگى او را تغيير داد . وى سالهاى نخستين زندگى خود را دوران جاهليت ياد مىكند ، در جوانى از حلقه درس استادان مشهورى چون ابو بكر بن خلف و ديگران